زهرا پیریائی، پژوهشگر مرکز پژوهشی انرژی دانشگاه شهید بهشتی، از پایاننامه خود با موضوع آیندهنگری جایگاه هیدروژن در سبد انرژی جهانی دفاع نمودند. در ادامه خلاصهای از پایاننامه ایشان آورده شده است.
گسترش صنعتیسازی و نیاز روزافزون به منابع انرژی، پژوهش برای یافتن حاملهای انرژی پاک را ضروری کرده است. هیدروژن یکی از راهحلهای پایدار برای کربنزدایی جهانی است و میتواند کشورها را در تحقق اهداف توسعه پایدار جهانی کمک کند. هیدروژن در سه جایگاه عنصر، سوخت و خوراک در صنعت حضور دارد و استفاده از آن ردپای کربن بسیار کمتری نسبت به منابع فسیلی ایجاد میکند. بااینوجود، برای ایجاد یک اکوسیستم کمکربن از هیدروژن، لازم است علاوه بر برنامهریزی برای مصرف آن، به روشهای کمکربن تولید آن نیز توجه داشت. هیدروژن از نظر فرآیندی، از سه دسته فرآیند ترموشیمیایی، شکافت آب و بیولوژیکی قابلاستحصال است. هریک از این گروهها دارای فرآیندهایی در زیرمجموعه خود هستند که هرکدام تحت شرایط واکنش منحصربهفردی، هیدروژن تولید میکنند. باتوجه به متفاوت بودن شاخصهای عملکردی هر فرآیند، تصمیمگیری درباره اینکه هر منطقه جغرافیایی از جهان باید کدام مسیر را دنبال کند و در چه صنایعی فعالیت کند، امری چالشبرانگیز بوده و نیازمند بررسی است. این پژوهش با ترکیب تصمیمگیری چندمعیاره و آیندهنگری سناریومحور، راهبردهایی را در سطح جهانی و منطقهای تا سال ۲۰۳۰ میلادی ارائه داده است. این راهبردها در راستای تحقق هدف هفتم پایدار جهانی تدوین شدهاند.
در نتیجه این پژوهش مشخص شد که هیدروژن آبی و نارنجی مناسبترین رنگهای فرآیندی برای تولید هستند و نقش خوراک پرمتقاضیترین جایگاه هیدروژن در آینده است.
