آژانس انرژی تجدیدپذیر استرالیا (ARENA) دومین دور از برنامه هیدروژن هداستارت خود را با بودجهای تا سقف ۲ میلیارد دلار استرالیا راهاندازی کرده است. این بودجه برای حمایت از توسعه پروژههای بزرگمقیاس هیدروژن تجدیدپذیر در سراسر استرالیا در نظر گرفته شده است.
فاز ابراز علاقه برای دور دوم برنامه هیدروژن هداستارت از ۱۰ اکتبر تا ۹ دسامبر ادامه خواهد داشت. اوایل سال جاری، ARENA در دور اول این برنامه، از دو پروژه هیدروژن سبز مورچیسون با ظرفیت ۱۵۰۰ مگاوات متعلق به شرکت کپنهاگ اینفراستراکچر پارتنرز (CIP) در غرب استرالیا و هاب هیدروژن هانتر ولی متعلق به شرکت اوریکا حمایت کرد.
ARENA اعلام کرد که دور جدید بودجه بر اساس تجربه دور اول طراحی شده است. تمرکز این دور بر پروژههایی خواهد بود که کاربردهای اولویتدار را هدف قرار داده و به کاهش هزینهها کمک میکنند. این پروژهها ممکن است شامل طراحی و ساخت نوآورانه تاسیسات برای کاهش هزینههای سرمایهای، بهبود کارایی الکترولیزرها، عملیات انعطافپذیر برای کاهش هزینه برق تجدیدپذیر و بهبود زیرساختهای مصرف نهایی برای بخشهای اولویتدار مانند آمونیاک سبز، آهن و فولاد یا هوانوردی و کشتیرانی باشند.
دارن میلر، مدیرعامل ARENA، اظهار داشت: در تلاش است تا شکاف بین آرمان و واقعیت را پر کند. وی افزود: «رسیدن به مقیاس تجاری هیدروژن تجدیدپذیر نیازمند زمان، نوآوری و حمایت مداوم است. با پشتیبانی از پیشگامان صنعت، ARENA اطمینان لازم برای سرمایهگذاری، نوآوری و توسعه موج بعدی پروژهها را فراهم میکند.
سخن ما
آژانس انرژی تجدیدپذیر استرالیا دور دوم برنامه هداستارت هیدروژن خود را با بودجهای معادل ۲ میلیارد دلار استرالیا راهاندازی کرد. این برنامه، که از ۱۰ اکتبر تا ۹ دسامبر سال ۲۰۲۵ میلادی است، با هدف حمایت از پروژههای بزرگمقیاس هیدروژن تجدیدپذیر، گامی کلیدی در مسیر تبدیل استرالیا به پایتخت هیدروژن سبز جهان است.
این دور، که بر اساس تجربه دور اول (با حمایت از پروژههای مورچیسون و هانتر ولی) طراحی شده، بر کاهش هزینههای تولید از طریق نوآوری در الکترولیزرها، طراحی بهینه کارخانهها و توسعه زیرساختهای مصرف در بخشهای اولویتدار مانند آمونیاک سبز، فولاد و هوانوردی تمرکز دارد.
انتظار میرود این بودجه ۲-۳ پروژه بزرگ با ظرفیت تا ۱ گیگاوات را پشتیبانی کند، هزاران شغل ایجاد کرده و صادرات به بازارهای آسیا و اروپا را تقویت کند. با این حال، چالشهایی مانند هزینه بالای تولید و نیاز به ۵-۱۰ گیگاوات انرژی تجدیدپذیر اضافی، نیازمند نوآوری مداوم و حمایتهای دولتی مانند مشوقهای مالیاتی است. ایران با منابع عظیم گاز طبیعی و پتانسیل بالای انرژی خورشیدی، میتواند بازیگری مهمی در تولید هیدروژن باشد. موقعیت جغرافیایی ایران برای صادرات به اروپا و آسیا ایدهآل است، اما تحریمها، کمبود زیرساختهای تجدیدپذیر و نبود سیاستهای منسجم، موانع اصلی هستند. الگوبرداری از استرالیا، با تمرکز بر پایلوتهای کوچکمقیاس و جذب سرمایهگذاری خارجی، میتواند ایران را وارد این بازار نوظهور کند.
